تفکر در مثنوی
گل در باغ ما

"بلبل باغ ما " 

چند گریزی ز ما،  چند رَوی جا به جا ؟

جان تو در دست ماست، همچو گلوی عصا !

 

ای همه خوبی تو را،  پس تو کِرایی کِه را ؟

ای گُل در باغ ما ، پس تو کجایی کجا ؟

 

چند بکردی طواف، گِرد جهان از گَزاف

زین رَمه پُر ز لاف، هیچ تو دیدی وفا ؟

 

سوسنْ با صد زبان ،  از تو نشانم نداد

گفت: رُوْ از من مَجو،  غیر دعا و ثنا !

 

سرو اگر سَر کشید ،  در َقد تو کی رسید ؟

نرگس اگر چشم داشت ، هیچ ندید او تو را !

مرده دل و مرده جو، چون پسر ِمرده شُو

از کفن مرده ایست ، در تن تو آن قبا !

 

هر طرفی صف زده ، مردم و دیو و دَده

لیک در این میکده ، پای ندارند ، پا

 

گویی که زر کُهُن، من چه کُنم؟ بَخش کُن!

من به سَما می‌روم ، نیست زر آن جا رَوا !

 

جغد نِه‌ای! بلبلی ، از چه در این منزلی ؟

باغ و چمن را چه شد ؟ سبزه و سرو و صبا

  

(غزل 205 و 206 / مولانا )

 

-----------------------------------------------------------------------------

 

 وزن:     مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن      (منسرح مثمن مطوی مکشوف)

 

غزلیات مشهور هم وزن :    باز بنفشه رسید جانب سوسن دو تا  ...   /  یوسف کنعانیم، روی چو ماهم گواست  ...    /  هر نفس آواز عشق، می رسد از چپ و راست  ...   /  نوبت وصل و لقاست ، نوبت حشر و بقاست  ...   /  باز درآمد به بزم، مجلسیان دوست ، دوست  ...   /  بار دگر آمدیم تا شود اقبال شاد  ...   /  دی شد وبهمن گذشت، فصل بهاران رسید  ...   /  صبحدمی همچو صبح، پرده ظلمت درید  ...   /  باگ زدم من که دل مست کجا می رود ؟   ...   /  دست بنه بر دلم ، از غم دلبر مپرس !  ...   /  باز درآمد ز باغ بی خود و سر مست، دوش  ...   /  با رخ چون مشعله ، بر در ما کیست آن ؟  ...   /  گفت لبم ناگهان نام گل و گلستان  ...   /  باز فرو ریخت عشق از در و دیوار من !   ...   /  مطرب مهتاب رو ، آنچه شنیدی بگو  ...   /  باده بده ساقیا ، عشوه و بادم مده  ...   /  ساقی جان ، غیر آن رطل گرانم مده !  ...  

       link