تفکر در مثنوی
بهار آمد ، بهار جان جهان / غزلی از مولانا

"بهار جهان "

 

باز بنفشه رسید ، جانب سوسن دُوْتا

باز گل لعل پوش ،  می‌بدراند قبا

 

بازرسیدند شاد،  زان سوی عالم چو باد

مست و خرامان و خوش ،  سبزقبایان ما

 


سرو علمدار رفت،  سوخت خزان را به تَفت

وز سر ِکُه رُخ نمود ، لاله شیرین لَقا

 

سنبله با یاسمین،  گفت: سَلامٌ عَلیک

گفت: عَلیکُ السَلام ، در چمن آی، ای فتا !

 

یافته معروفیی،  هر طرفی صوفیی

دستْ زنان چون چنار،  رقصْ کنان چون صَبا

 

غنچه چو مستوریان،  کرده رُخ ِخود نهان

باد کِشَد چادرش،  کای سَرِه رو بَرگشا

 

یارْ در این کوی ِما،  آبْ در این جویِ ما

زینتِ نیلوفری،  تشنه و زردی چرا؟

 

رفت دیِ روْتُرُش،  کشته شد آن عیشْ کُش!

عُمرِ تو بادا دراز، ای سمن ِتیزپا!

 

نرگس، در ماجرا، چشمک زد سبزه را

سبزه سخن فهم کرد، گفت: که فرمانْ تو را

 

گفت قُرُنفُل به بید: من ز تو دارم امید

گفت: عزبخانه‌ام خلوت توست، اَلصَّلا

 

سیب بگفت: ای تُرَنجْ، از چه تو رنجیده‌ای؟

گفت: من از چشم بَد، می‌نشوم خودنَما!

 

فاخته با کو و کو، آمد ، کان یار کو؟

کردش اشارت به گُل،  بلبل ِشیرین نوا

 

غیر ِبهار ِجهان، هستْ بهاری نهان !

ماه رُخ و خوش دهان، باده بده ساقیا !

 

                                  (مولانا  /  غزل 211 )                        

            -----------------------------------------------------------------------------------

 

وزن:     مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن      (منسرح مثمن مطوی مکشوف)

 

غزلیات مشهور هم وزن :    ای که بهنگام درد ، راحت جانی مرا ...   /  یوسف کنعانیم، روی چو ماهم گواست  ...    /  هر نفس آواز عشق، می رسد از چپ و راست  ...   /  نوبت وصل و لقاست ، نوبت حشر و بقاست  ...   /  باز درآمد به بزم، مجلسیان دوست ، دوست  ...   /  بار دگر آمدیم تا شود اقبال شاد  ...   /  دی شد وبهمن گذشت، فصل بهاران رسید  ...   /  صبحدمی همچو صبح، پرده ظلمت درید  ...   /  باگ زدم من که دل مست کجا می رود ؟   ...   /  دست بنه بر دلم ، از غم دلبر مپرس !  ...   /  باز درآمد ز باغ بی خود و سر مست، دوش  ...   /  با رخ چون مشعله ، بر در ما کیست آن ؟  ...   /  گفت لبم ناگهان نام گل و گلستان  ...   /  باز فرو ریخت عشق از در و دیوار من !   ...   /  مطرب مهتاب رو ، آنچه شنیدی بگو  ...   /  باده بده ساقیا ، عشوه و بادم مده  ...   /  ساقی جان ، غیر آن رطل گرانم مده !  ...   /

...

پيام هاي ديگران()     link     دوشنبه ۱ فروردین ۱۳٩٠ - مشتاقان مولوی