تفکر در مثنوی
پنهان شدم ، ولی مرا یافت / غزلی از مولانا

بار دگر آن دلبر عیار مرا یافت

سرمست همی‌گشت به بازار مرا یافت

 

پنهان شدم از نرگس مخمور،  مرا دید

بگریختم از خانه خمار،  مرا یافت


 

بگریختنم چیست؟  کزو جان نبرد کس

پنهان شدنم چیست ؟ چو صد بار مرا یافت

 

گفتم که: در انبوهی شهرم که بیابد ؟

آن کس که در انبوهی اسرار مرا یافت

 

ای مژده ! که آن غمزه غماز مرا جست

وی بخت !  که آن طره طرار مرا یافت

 

دستار ربود از سر مستان به گروگان

دستار براو گوشه دستار مرا یافت

 

از گلشن خود بر سر من یار، گل افشاند

وان بلبل آن نادره تکرار،  مرا یافت

 

از خون من آثار به هر راه چکیده ست

اندر پی من بود به آثار مرا یافت

 

چون آهو از آن شیر رمیدم به بیابان

آن شیر ، گه صید به کهسار مرا یافت

 

جامی که برد از دلم آزار، به من داد

آن لحظه که آن یار کم آزار مرا یافت

 

امروز نه هوش است و نه گوش است و نه گفتار

کان اصل هر اندیشه و گفتار مرا یافت

 

 ( مولانا  /  غزل  330 )

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

وزن  :                     مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن     (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

 

شعر های مشهور هم وزن :     این خانه که پیوسته در او بانگ چغانه است   ...   / آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد  ...   /  بار دگر آن مست به بازار در آمد   ...   /  ای قوم به حج رفته کجائید، کجائید؟  ...  /  تدبیر کند بنده و تقدیر نداند    ...   /  مرغان که کنون از قفس خویش جدائید   ...  /   المنته الله که از پیکار رهیدیم   ...   /  ما آتش عشقیم که در موم رسیدیم   ...   / امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم   ...   /  بشکن قدح باده که امروز چنانیم   ...   /  ساقی ز پی عشق روان است روانم   ...  /  هر لحظه به شکلی بت عیار برآمد   ...   /   ما در ره عشق تو اسیران بلائیم   ...   /    

...

پيام هاي ديگران()     link     جمعه ٢۱ بهمن ۱۳٩٠ - مشتاقان مولوی