تفکر در مثنوی
این خانه چه خانه‌ست؟ / غزلی از مولانا

" خانه عشق  "

 

این خانه که پیوسته در او بانگ چَغانه‌ست

از خواجه بپرسید که این خانه چه خانه‌ست؟

 


این صورت بت چیست ؟ اگر خانه کعبه‌ست

وین نور خدا چیست ؟  اگر دیر مُغانه‌ست

 

گنجی‌ست در این خانه که در کوْن نگنجد

این خانه و این خواجه همه فعل و بهانه‌ست

 

بر خانه مَنِه دست! که این خانه طلسم‌ست

با خواجه مگویید که او مست شبانه‌ست

 

خاک و خس این خانه همه عنبر و مٌشک‌ست

بانگ در این خانه همه بیت و ترانه‌ست

 

فی الجمله هر آن کس که در این خانه رهی یافت

سلطان زمینست و سلیمان زمانه‌ست

 

ای خواجه، یکی سر تو از این بام فروکن!

کاندر رخ خوب تو ز اقبال نشانه‌ست

 

سوگند به جان تو که جز دیدن رویت

گر مٌلک زمینست فسونست و فسانه‌ست

 

حیران شده بٌستان که چه برگ و چه شکوفه‌ست

والِه شده مرغان که چه دامست و چه دانه‌ست

 

این خواجه چرخست که چون زٌهره و ماه‌ست

وین خانه عشق است که بی‌حد و کرانه‌ست

 

مستند همه خانه کسی را خبری نیست

از هر کی درآید که فلانست و فلانه‌ست

 

مستان خدا گر چه هزارند ، یکی اند

مستان هوا جمله دوگانه‌ست و سه گانه‌ست

 

در بیشه مزن آتش و خاموش کن ای دل

دَرْکِش تو زبان را که زبان تو زبانه‌ست!

 

                                                                  ( مولانا  /  غزل 332 )  

------------------------------------------------------------------------------------------  

وزن  :        مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن     (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) 

شعر های مشهور هم وزن :     بار دگر آن دلبر عیار مرا یافت ...   / آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد  ...   /  بار دگر آن مست به بازار در آمد   ...   /  ای قوم به حج رفته کجائید، کجائید؟  ...  /  تدبیر کند بنده و تقدیر نداند    ...   /  مرغان که کنون از قفس خویش جدائید   ...  /   المنته الله که از پیکار رهیدیم   ...   /  ما آتش عشقیم که در موم رسیدیم   ...   / امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم   ...   /  بشکن قدح باده که امروز چنانیم   ...   /  ساقی ز پی عشق روان است روانم   ...  /  هر لحظه به شکلی بت عیار برآمد   ...   /   ما در ره عشق تو اسیران بلائیم   ...   /    

--------------------------------------------------------------------------------------------

...

پيام هاي ديگران()     link     جمعه ٩ تیر ۱۳٩۱ - مشتاقان مولوی