تفکر در مثنوی
سفر ِعشق / رضا جوانروح

"ز آغازْ عهدی کرده ام، کاینْ جانْ فدای ِشه کنم                    

                            بشکسته بادا پُشت ِجانْ گر عهد و پیمانْ بشکنم"

 

این روزها باز،  هوای عَطر قونیه در سر عاشقان شیدای شوریده  می پیچد .


 

این روزها باز ، عده ای عزم سفر ِعشق دارند و عده ای سُودای ان می کشند .

این روزها باز،  شوق دیدار تربت مولانا در فضای حیرت ِدلتنگی ، موج می زند .

این روزها باز،  سیلاب خاطره و خاطرات سالها ی سال رفتن به کعبه ِجان جاری است .

این روزها باز ،  ترنم باران ِمستْ شدن ِعقل ، بر بوستان ِروح می ریزد .

این روزها باز،  میل ِطرب و زُهره وَشی،  نوای ِنای ِنیستان می کند .

این روزها باز،  شکستن ِاستون ِکیوان واز هم  پاشیدن ِهستی ِنا آرام ِوجود ، شِیهه می کشد .

این روزها باز،  اگر رفتْ چه باکْ ، انکه ان است ،انکه در راه ِچشم  است ، باقی است .

این روزها باز،  تکرار ِان روزها اگر نیست و اگر هست ، پَرٌان شدن چون باز است .

این روزها باز،  ................................................ روز رقص و سماع است .

 

رقص وجولان  بر سَر میدان   کنند               رقص  اندر خون ِخود  مَردان  کنند

چون رَهند از دست ِخود دَستی زنند              چون جَهند از نقص ِخود رقصی کنند

مطربانْشان  از درونْ  دَف می زنند              بَحْرها  در شورشان  کَف   می زنند

تو  نبینی  ،   لیک ،   بهر ِگوششان               برگها  بر شاخه ها  هم ،  کف زنان

تو نبینی ،   برگها را ،   کفْ زدن                گوش ِدل   باید  ، نه این   گوش ِبدن

                                                                                                       

  (مثنوی ، دفتر سوم /۹۶-۱۰۰)

 

این روزها باز ، گویی سخن و صوت ِدلْ انگیزی از زبان ِیاری در فضا ، جاری است .

این روزها باز ، فواران ِصدها خواهشْ در شطٌ ِنفس ، زبانه می کشد .

این روزها باز ، عالم و عالمیان ، غوطه وری در دریای ِدوست را خواهانند.

این روزها باز ، دیدار ِماه و افتاب ِبشریت در کوی ِعشق ، همْ قرانْ است .

این روزها باز ، حاجت و طلبِ دل ِبیقرار ، بر قرارْ اُستوار است .

این روزها باز ، بهشت ِیقین ِحق ، در کلام ِبزرگانْ زنده گی  می آورد .

این روزها باز ، ........................................  روز ِخدا است .

 

"و مرا یقین است که مولانا ولی ِخدا است . اکنون دوست ِدوست ِخدا ، ولی ِخدا باشد ."

                                                              (مقالات شمس تبریزی، دفتر دوم ، ص ۷۷۸ ، سطر ۱ )

 

...

پيام هاي ديگران()     link     چهارشنبه ٢٢ آذر ۱۳٩۱ - مشتاقان مولوی