تفکر در مثنوی
" شکافتن پرده پندار " / رضا جوانروح

" حجاب کلام "

 

"معنی سخن گفتن با کسی همچنین باشد که پیش چشم تو و دل تو حجابی  است همچنین، من آن حجاب را بر می دارم" .

(مقالات شمس، دفتر اول / ص 249/سطر 20)

 

   سخن و واژگان معنا سازی می کنند . ارتباط  بین الاذهانی مابین انسانها با کلام و حرف امکان پذیر است . انتقال مفهومی و منظوری درونی بجز از راه گفتگو میسر نخواهد بود . چاره ای نیست و گریزی که بشود برای کسی دیگر مقصودی را بیان کرد مگر آنکه به حرف و سخن درآئیم .


 

   مادامیکه آدمی در دریای درون خویش سخن با خود می گوید و به یاری کلمات ذهن خود را می کاود نیازی به زبان اوردن  مکنونات ندارد  ، لیکن پرده پندار دیگری را با توضیح دادن و شرح وتفسیر مطلب است که می شود زدود و از بین برد . سخن که در میان می اید دیوار حائل و حجاب ظاهر بینابین شکافته شده و روشنی و وضوح رخ می دهد . زبان وسیله ارتباطی  ذهن ها و مرکب  همدلی و هم راهی آدمیان است .

   یاد آوری مطلبی قبلی و خاطره ای دور و یادی قدیم با کلمات شکل و فرم می گیرد . وضعیت ذهنی و درک مفهومی از طریق واژگان صورت می پذیرد . با عنوان کردن وجوه گوناگون موضوعی از راه سخن گفتن ، آشکارسازی معنایی و زدودن غبار بدفهمی و سوء تفاهم پیش خواهد آمد .

 

"بعضی چون آن کلام می شنوند، آن حالت در نظر ایشان چنان که در قدیم بود پدید می آید و حجابها به کلی برداشته می شود."

(فیه ما فیه /ص 58)

 

  اهمیت سخن گویی در نزد مولانا و شمس تبریزی آنقدر زیاد بوده است که می توان گفت مهمترین طریق برای انتقال اطلاعات و تجربیات برشمرده شده است . سخن گفتن را به مثابه شکافتن پرده پندار می انگاشتند . سخن گفتنی که راه گشایش باطن و صیقل جان باشد ، ونه بیهوده گویی و اطناب و مهمل بافی .

   در دنیای مدرن امروزین که انسانها  هر ثانیه و هر لحظه با انبوه  اطلاعات ریز و درشت بمباران می گردند ، انتخاب سخن درست و تاثیر گذار بسیار مشکل و دشوار است . آدمی در معرض جملات صادق و کاذب فراوانی قرار می گیرد که توجه به همه آنها ممکن نیست و هدر دهنده وقت و زمان گذران است . هوشیاری در گزینش کلام صحیح و موثر و گوش سپاری به آن هنر درست شنیدن را می طلبد . 

   در مسیر زندگی چه حرفها و سخن هایی که شنیده خواهد شد ولی آن کلامی پرده در معنی است که از صدق دل و صفای باطنی حاصل شده باشد . دریدن زنگار دل و آشکاری ائینه دل در قبال دل بی غش و صافی است که از طریقت گفتگویی همدلانه و همدردانه رخ خواهد نمود . در پی آن باشیم که از دل به دل روزنی باز کنیم ، روزنی از جنس کلمه ، واژه ای ساده  از بر جان .

...

پيام هاي ديگران()     link     جمعه ۱۳ بهمن ۱۳٩۱ - مشتاقان مولوی