تفکر در مثنوی
طبیب عشق / غزلی از مولانا

" طبیب عشق "

 

طبیب دردِ بی‌درمان کدامست؟

رفیق راه ِبی‌پایان کدامست؟

 

اگر عقلست،  پسْ دیوانگی چیست؟

وگر جانست ،  پسْ جانان کدامست؟


  

چراغ ِعالمْ افروز ِمٌخَلّد

که نی کفرست و نی ایمان کدامست؟

 

پر از دٌرّست بَحر ِلایزالی

درونشْ گوهر ِانسان کدامست؟

 

غلامانه است اشیاء را قبَاها

میان ِبندگانْ سلطان کدامست؟

 

یکی جزو ِجهانْ خودْ بی‌مرض نیست!

طبیب ِعشقْ را دٌکّان کدامست؟

 

خردْ عاجز شد اندر فکرْ عاجز

که سرکش کیست؟ سرگردان کدامست؟

 

چه قبله کرده‌ای این گفت و گو را

طلب کنْ درس ِخاموشان کدامست؟

 

(مولانا  / غزل 351 )

---------------------------------------------------------------------

 

وزن:  مفاعیلن مفاعلین فعولن  (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

 

شعر های مشهور هم وزن :  ببستی چشم یعنی که وقت خواب است  ...    /   سماع آرام جان زندگان است   ...  /   طبیب درد بی درمان کدام است   ...    /  ز همراهان جدایی مصلحت نیست   ...   /  بگو دل را که گرد غم نگردد   ...   /  ز خاک من اگر گندم برآید   ...   /   چنان مستم ، چنان مستم من امروز   ...   /  من آن ماهم که اندر لامکانم   ...   /  مرا پرسی که چونی ؟ بین که چونم   ...   /  بیا تا قدر همدیگر بدانیم   ...   /  مرا گویی چه سانی ؟ من چه دانم   ...   /  بیا ای مونس جانهای مستان   ...   /   اگر خواهی مرا ، می در هوا کن   ...   /  خدایا مطربان را انگبین ده   ...   /   کجایید ای شهیدان خدایی ؟   ...   / 

...

پيام هاي ديگران()     link     جمعه ۱۱ امرداد ۱۳٩٢ - مشتاقان مولوی