تفکر در مثنوی
همنشینی خدا / قصص متونی

" هر  قصه ای  را  مغزی  هست  و  هر  حکایتی را   قصدی   . 

 قصه را جهت آن مغز آورده اند بزرگان، نه از بهر دفع ملالت. 

 به صورت حکایت برای آن آورده اند، تا آن غرض در آن بنمایند.

 (شمس تبریزی)

 

"همنشین ادمی"

 

     اَستر ،  ُشتر را پرسید که  :  " چونست که من بسیار در سَر می آیم ، تو کم در سَر می آئی ؟ "


 

    شتر،  جواب گفت که : " من چون بر سر عَقبه برآیم نظر کنم ، تا پایان عَقبه ببینم ؛ زیرا بلندسرم و بلند همتم و روشن چشمم ، یک نظر به پایان عقبه می نگرم و یک نظر به پیش پا . "

   مراد از شتر شیخ است که کامل نظرست ، و هر کس که بدو پیوستگی بیشتر دارد در دزدیدن اخلاق او . لاشک با هر چه نشینی و با هر چه باشی خوی او گیری . در کُه نگری در تو پَخْسِیتگی در اید ، در سبزه و گل نگری تازگی دراید . زیرا همنشین ، ترا در عالم ِخویشتن کشد .  و از ین روست که قران خواندن دل را صاف کند . زیرا از انبیاء یاد کنی و احوال ایشان ، صورت انبیاء بر روح ِتو جمع شود و همنشین شود .

( مقالات شمس تبریزی / دفتر اول ، ص 108سطر 20)         

---------------------------------------------------------------------------------

تعبیر متن :

  گفتگوی مابین حیوانات در قصص متونی و بیان اصل و مغز سخن مورد نظر  گوینده و مولف متن از رایجترین و متداولترین روشهای داستان سرائی بشری است . گفتن سخن از زبان جانوران ضمن دلپذیری روایت گویی موجب عدم دافعه از سوی مخاطب هم می گردد . واگویی کلام غیر مستقیم و انتظار قبول مفهوم و معنای مورد نظر از سوی شنونده در این صورت بدون برخورندگی و تشابه اسمی یا موقعیتی  با اشخاص ، رخ خواهد داد .

   توصیه هایی که در وادی تصوف به همجواری و همنشینی با پیر و مرشد و مراد گردیده است و اثرات مطلوب تاثیر پذیری از این عمل ، بسیار زیاد و مکرر است . مولانا خود با همجواری وهمزیستی با شمس تبریزی است که مولانایی شد که ما به او و حضرتش می گوئیم مولانا ! همنشینی با اولیاء و انبیاء در نگاه مولانا و شمس همچون  نشستن در حضور مسجد خداوندی است .

هر که خواهد همنشینی خدا          تا نشیند در حضور اولیا

مسجدی کان اندرون اولیاست    سجده گاه جمله است انجا خداست

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت:

   کتاب " مقالات شمس " کاری تحقیقی و تصحیحی است از استاد بزرگوار دکتر محمد علی موحد که بزرگان عصر حاضر و نیک مردان نسل قدیم است . مقالات  یادداشتها ی یاران نزدیک مولانا و شمس تبریزی از گفتارها و سخنان گهربار شمس تبریزی است ، که در جلسات خصوصی یاران همدل و همراه ویا در جمعهای گسترده مریدان گفته شده است . این نوشتارها که تا پنجاه سال  اخیر نا مکشوف و نا معروف بوده به همت دکتر موحد جمع آوری و ویرایش گردیده و در ئسترس قرار گرفته است . در یک تقسیم بندی کلی ، گفته های در آسای شمس که در کتاب مقالات درج شده است ، شامل چهار بخش عمده است:

  1- قصه ها و حکایات پند آموز.

  2- تاویل و تفسیر ایات قرانی و احادیث رسول خدا.

  3- گفتار های گهر بار نغز.

  4- شرح حال و احوال شخصی در مورد شمس و اطرافیان و محیط پیرامونی.

در سلسله نوشتارهایی که در وبلاگ تحت عنوان باز خوانی قصص متونی منبعد خواهد آمد ، از بخش" قصه ها و حکایات پندآموز " ، قصصی که مناسبتی با جریانات و مسائل جامعه امروزین داشته باشد نقل خواهد شد .

امید که تجربیات شخصی این بزرگواران عرصه آگاهی معنوی چراغ راهی برای انسان جستجوگر بی پناه دردمند عصر مدرن امروز باشد .

...

پيام هاي ديگران()     link     یکشنبه ٢٠ امرداد ۱۳٩٢ - مشتاقان مولوی